Goju-ryu karate

Poniżej postaram się przedstawić kilka podstawowych informacji na temat Goju-ryu Karate. Wszystkie te informacje są jedynie moimi przemyśleniami, a nie oficjalnym stanowiskiem IOGKF lub którejś z polskich federacji. Jeśli ktoś ma inny punkt widzenia, lub się z czymś nie zgadza – zapraszam na trening, zorganizujemy kumite i wszystko sobie wyjaśnimy ;).

Styl
Najlepszą charakterystyką stylu jest jego nazwa – GO oznacza twardy, JU miękki, a RYU to szkoła. Goju-ryu jest więc stylem, który łączy twarde i miękkie techniki walki. Twarde widoczne są przede wszystkim w uderzeniach, kopnięciach oraz części bloków, natomiast miękkie to głównie przejścia, okrężne zejścia z linii oraz techniki mające na celu obalenie lub unieruchomienie przeciwnika (dźwignie i rzuty). W Goju-ryu niezwykle dużą wagę przykłada się do prawidłowego sposobu oddychania, które zawiera w sobie również aspekty GO i JU,  ale to już temat na osobą historię.

Trening
W naszym klubie, podobnie jak w większości klubów w Polsce stosuje się bardzo tradycyjne podejście do treningu. Sposób prowadzenia treningu, jego intensywność i zakres technik różni się w zależności od stopnia zaawansowania uczniów, ale struktura treningu pozostaje zawsze podobna. Dwugodzinny
trening podzielony jest zwykle na:

  • junbi undo - sformalizowana rozgrzewka,
  • kihon - podstawowe kombinacje uderzeń i bloków,
  • kata - formy i bunkai - interpretacje form,
  •  kakie - dźwignie i rzuty,
  • ćwiczenia siłowe
  • rozluźniające ćwiczenia końcowe.

W ramach ćwiczeń praktykowane są również inne elementy karate takie jak nauka ataków na punkty witalne, ćwiczenia „utwardzające” ciało, ćwiczenia oddechowe, medytacja i wiele, wiele innych.
Pomimo tego, że Goju-ryu nie jest stylem sportowym, kumite czyli walka stanowi ważny element treningu. W walkach treningowych nie ma jednoznacznie skodyfikowanych zasad, oczywiście nie są uderzane miejsca szczególnie wrażliwe, uderzenia w miękką część twarzy powinny być kontrolowane, ale poza tym wszystko dozwolone ;).  Przyjęło się, że zaawansowani zawodnicy zwykle nie stosują ochraniaczy, choć może różnić się to pomiędzy klubami. Sama walka odbywa się w raczej krótkim dystansie i składają się na nią:  techniki ręczne (w tym łokcie) ok. 65%, nożne (w tym kolana i low kick) 25%, dźwignie i rzuty (w tym parter) 10%.

Sport

Sport, chmmmm … niezwykle trudny temat jeśli chodzi o karate. Z jednej strony zawody sportowe przez niektórych uważane są za wypaczenie idei sztuk walki,  z drugiej strony jednak to głównie zawody i możliwość „sprawdzenia się” motywują młodzież do zajęcia się karate. Nic tak nie ucieszy 10-ciolatka jak możliwość pochwalenia się przed kolegami pucharem za wygranie turnieju karate. Większość polskich klubów, w których uprawia się Okinawan Goju-ryu Karate wybrała drogę tradycyjną, czyli nie sportową (nie mylić z „niesportową” ;) ), organizując od czasu do czasu zawody dla dzieci. W naszym kraju nie są organizowane zawody o zasięgu ogólnokrajowym, natomiast za granicą takie imprezy się odbywają. Istnieją tam też kluby Goju-ryu nastawione przede wszystkim na rywalizację sportową.

 

Kto może ćwiczyć?
Odpowiedź jest prosta - każdy komu lekarz internista nie zabroni. Można zacząć praktycznie w dowolnym wieku, zdarzają się przypadki rozpoczynania treningów Goju-ryu (przy okazji rozpoczynania jakiejkolwiek aktywności ruchowej) po pięćdziesiątce. Obciążenia dobierane są do wieku i możliwości ćwiczącego, więc jedynym warunkiem rozpoczęcia zajęć jest chęć poświęcenia kilku godzin w tygodniu na ćwiczenia fizyczne.